خبرگزاری حوزه| امضای یادداشت تفاهم اخیر میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا، بیش از آنکه صرفا یک توافق دیپلماتیک برای توقف درگیری ها باشد، نماد عینی فروپاشی راهبرد فشار حداکثری و پذیرش تلویحی شکست نظام سلطه در برابر اراده پولادین ملت ایران است.
آنچه امروز در فضای سیاسی شاهد آن هستیم، نتیجه مستقیم و قهری یک چرخه دومینو وار از رویدادهایی است که نقطه آغازین، شهادت سردار دل ها، حاج قاسم سلیمانی بود. آن ابرمرد که به حق علمدار خیمه ولایت بود، با خون خود چنان حرکتی در منطقه و جهان ایجاد کرد که تمامی محاسبات نظام استکباری را درهم ریخت و راهبردهای طراحی شده توسط اتاق های فکر واشنگتن را یکی پس از دیگری به بن بست کشاند.
اعترافات اخیر دونالد ترامپ مبنی بر اینکه اگر شهید سلیمانی زنده بود، وضعیت امروز برای ایران رخ نمی داد و اذعان او به نبوغ این سردار شهید، خود گواهی است بر اینکه دشمن نیز به خوبی می داند اقتدار امروز ایران، ریشه در همان مکتبی دارد که حاج قاسم با مجاهدت های بی وقفه خود بنا نهاد.
با این حال، به عنوان ناظران راهبردی انقلاب، باید با بصیرتی عمیق مراقب باشیم که این توافق، غباری بر چشمان ما ننشاند. جریان استکبار و شخص ترامپ، پیشینه سیاه و غیرقابل انکاری در بدعهدی و خروج از توافقات بین المللی دارند. این تفاهم نامه نباید به هیچ عنوان به مثابه تغییر ماهیت دشمن پنداشته شود. ترامپ، تاجری است که همیشه در پی سود و زیان کوتاه مدت است و امروز اگر به پای میز مذاکره آمده، نه از سر تغییر باور، بلکه از سر اضطرار و برای مدیریت فشارهایی است که ایران مقتدر بر پیکره اقتصاد و امنیت او وارد کرده است.
مسئولان کشور باید با هوشیاری تمام، از هرگونه خوش بینی مفرط پرهیز کنند؛ چرا که دشمنی که امروز به دلیل نیاز به بازگشایی آبراهه ها و پایان دادن به هزینه های جنگ، دست به امضای سند می زند، فردا در صورت مشاهده کوچک ترین ضعف یا تردید، همان مسیر گذشته را با ابزارهای نوین پیش خواهد گرفت.
در این مقطع حساس، راهبرد اصلی باید مبتنی بر عزت، حکمت و مصلحت باشد. مسیری که با شهادت حاج قاسم آغاز شد، اکنون به مرحله ای رسیده که دشمن مغرور، ناگزیر به احترام به حقوق ایران تن داده است. این پیروزی نباید با ساده انگاری های سیاسی داخلی به دستاوردی مقطعی تبدیل شود. ما باید از این تفاهم برای تثبیت قدرت بازدارندگی خود استفاده کنیم، نه آنکه آن را به بهانه ای برای سستی در پیگیری آرمان های بلند نظام تبدیل نماییم.
دشمن با تمام توان به دنبال نفوذ و تغییر محاسبات ماست. بنابراین، حفظ انسجام ملی، تقویت بنیه دفاعی و تکیه بر توان داخلی در کنار هوشیاری دیپلماتیک، تنها راهی است که می تواند تضمین کننده تداوم این پیروزی های زنجیرهای باشد. تاریخ انقلاب اسلامی سرشار از تجربیاتی است که نشان می دهد تنها با نگاه از موضع قدرت و عدم اعتماد به وعده های پوشالی غرب است که می توان خیمه ولایت را در برابر طوفان های سهمگین دشمنان حفظ کرد و مسیر تعالی مهدوی را با صلابت پیمود.
سخن دیگر این که آیا فکر می کنید با توجه به شرایط فعلی، تضمین های کافی برای جلوگیری از بدعهدی های احتمالی طرف آمریکایی در بندهای اجرایی این تفاهم نامه دیده شده است؟
الناز موسوی یکتا / پژوهشگر جنگ شناختی و عرصه رسانه
نظر شما